






Zgodnie z wymogami obowiązującego prawa pracy Ukrainy żaden pracownik nie może zostać dopuszczony do pracy bez zawarcia umowy o pracę, sformalizowanej zarządzeniem lub poleceniem właściciela albo upoważnionego przez niego organu. Nie ma ścisłego wymogu obowiązkowej formy pisemnej umowy o pracę, z wyjątkiem niektórych przypadków wymienionych w art. 24 KZpP (z pracodawcą będącym osobą fizyczną, z osobą małoletnią, gdy pracownik nalega na zawarcie umowy o pracę w formie pisemnej itp.).
Umowa o pracę jest jednak w istocie konstrukcją prawną, która określa zasady relacji między pracodawcą a konkretnym pracownikiem, prawa i obowiązki obu stron, warunki czasu pracy i odpoczynku, okres obowiązywania oraz inne warunki współpracy. W umowie o pracę mogą też zostać przewidziane warunki indywidualne, takie jak poufność, ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa, przestrzeganie zasad uczciwej konkurencji itp. Bardziej szczegółowo obowiązki służbowe mogą zostać określone w zakresie obowiązków, który powinien zostać zatwierdzony zarządzeniem kierownika przedsiębiorstwa i podany do wiadomości każdego pracownika za podpisem – podobnie jak regulamin pracy i inne wewnętrzne akty przedsiębiorstwa.
Zatem tylko przy pisemnej formie umowy o pracę pracodawca jasno określa już na początku zatrudnienia, jakie dokładnie wymagania stawia konkretnemu pracownikowi, co w przyszłości sprzyja lepszemu wzajemnemu zrozumieniu i unikaniu konfliktów pracowniczych. A jeśli pracownik będzie naruszał te wymagania i zostanie na niego nałożona kara dyscyplinarna w postaci nagany lub zwolnienia na podstawie art. 40 pkt 3 KZpP (systematyczne niewykonywanie przez pracownika bez uzasadnionych przyczyn obowiązków nałożonych na niego umową o pracę lub regulaminem pracy), pracodawcy znacznie łatwiej będzie później wykazać swoje stanowisko prawne, jeżeli umowa o pracę zawiera pisemny wykaz obowiązków pracownika.
Ponadto ze względu na swój charakter prawny umowa o pracę nie jest umową cywilnoprawną, dlatego zasada swobody umów nie ma w pełni zastosowania do stosunków pracy. Zgodnie z art. 9 KZpP postanowienia umów o pracę, które pogarszają sytuację pracowników w porównaniu z ukraińskim prawem pracy, są nieważne. Ograniczenie to dotyczy również kontraktów, na co wskazał Sąd Konstytucyjny Ukrainy w pkt 5 orzeczenia z dnia 98.07.1998 nr 12-rp/98.
Ważne jest również zwrócenie uwagi na tak aktualną kwestię jak przekwalifikowanie stosunków cywilnoprawnych na stosunek pracy, gdy z osobami fizycznymi lub FOP zawierane są umowy, które formalnie są umowami cywilnoprawnymi, a w istocie ustanawiają stosunek pracy. Takiego przekwalifikowania mogą dokonać organy kontrolne (Państwowa Służba Pracy [Derżpraci] lub Państwowa Służba Podatkowa), co może skutkować dla przedsiębiorstwa wysokimi karami, dodatkowym wymiarem podatku i pociągnięciem osób kierujących do odpowiedzialności karnej na podstawie art. 172, 212 KZpP.
Pracodawca powinien zatem zachować najwyższą staranność przy redagowaniu treści umowy o pracę, ponieważ pozornie drobny błąd może mieć negatywne skutki i doprowadzić strony do sporu pracowniczego w sądzie oraz innych niekorzystnych konsekwencji. Wcześniejsze przygotowanie prawne i obsługa prawna zawierania umów o pracę w praktyce znacznie ograniczają te ryzyka i pozwalają pracodawcy nie tracić czasu na rozwiązywanie problemów z pracownikami i organami kontrolnymi.
przygotowanie umów o pracę na czas określony i nieokreślony, w niepełnym wymiarze czasu pracy, a także umów zawieranych na czas wykonania określonej pracy;
przygotowywanie kontraktów z niezbędnymi warunkami i postanowieniami;
sporządzanie umów o pracę z uwzględnieniem specyfiki konkretnego biznesu (z pracownikami branży IT, consultingu itp.);
formalności związane z zatrudnianiem cudzoziemców i bezpaństwowców;
analiza ryzyk podatkowych przy zawieraniu umów o pracę;
stosowanie odpowiedzialności materialnej;
Jeżeli po upływie okresu, na jaki zawarto umowę o pracę, strony nie uzgadniały jej rozwiązania i żadna z nich go nie żąda, umowy nie trzeba przedłużać na piśmie, ponieważ przedłuża się ona automatycznie. Umowa o pracę zostaje wówczas przedłużona na czas nieokreślony.
Pracodawcy powinni zwracać uwagę na treść umów o pracę/kontraktów, ponieważ umowa o pracę musi zawierać obowiązkowe elementy, takie jak: dane osoby fizycznej przyjmowanej do pracy i dane pracodawcy, stanowisko, wysokość wynagrodzenia, harmonogram pracy, odpowiedzialność stron itp.
Pracodawca ma obowiązek wypłacać pracownikom wynagrodzenie co najmniej dwa razy w miesiącu, w odstępach nieprzekraczających 16 dni kalendarzowych, i nie później niż 7 dni po zakończeniu okresu, za który dokonywana jest wypłata.
Umowa o pracę jest zawierana między dwiema stronami i wchodzi w życie z chwilą jej osobistego podpisania przez wszystkie strony.
Zgodnie z art. 23 część druga KZpP umowę o pracę na czas określony zawiera się w przypadkach, gdy stosunek pracy nie może zostać nawiązany na czas nieokreślony ze względu na charakter przyszłej pracy, warunki jej wykonywania lub interesy pracownika, a także w innych przypadkach przewidzianych w aktach ustawodawczych.
Tak, jest obowiązkowe. Należy zaznaczyć, że książeczka pracy musi zostać założona dla każdego pracownika. Książeczkę pracy należy wypełnić nie później niż w ciągu tygodnia od przyjęcia pracownika do pracy, tzn. dokonać wpisów dotyczących nowego miejsca pracy i stanowiska oraz wskazać datę, od której pracownik zajmuje to stanowisko w nowym miejscu pracy. Książeczka pracy jest przechowywana przez osobę odpowiedzialną w miejscu pracy pracownika; pracownik otrzymuje ją w razie zwolnienia lub w niektórych innych przypadkach, przy czym odpowiedzialność za przechowywanie książeczek pracy spoczywa na pracodawcy.