






Wartością celną importowanych towarów jest wartość towarów służąca do ustalenia wysokości należności celnych oraz kwoty zobowiązania importera z tytułu podatku od wartości dodanej. Wartość celna towaru opiera się z reguły na cenie faktycznie zapłaconej lub należnej sprzedawcy za te towary.
Wartość celną towarów przemieszczanych przez granicę celną Ukrainy ustala zgłaszający, a weryfikuje ją organ celny.
Zgodnie z Kodeksem celnym Ukrainy podstawową metodą ustalania wartości celnej towarów wprowadzanych na obszar celny Ukrainy w procedurze importu jest metoda wartości transakcyjnej, czyli ceny z umowy (kontraktu) dotyczącej importowanych towarów.
W praktyce jednak importerom nie zawsze udaje się zakończyć odprawę celną importowanego towaru według wartości celnej ustalonej metodą podstawową, ponieważ dla potwierdzenia ceny umownej funkcjonariusze celni często żądają dokumentów, których po prostu nie da się przedstawić. Nierzadko na przykład żądają kalkulacji producenta dotyczącej kosztu wytworzenia towaru, obejmującej nawet koszt surowców. Oczywiście takie informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i rzadko który producent zgadza się je ujawnić.
W związku z nieprzedstawieniem dodatkowo żądanych dokumentów funkcjonariusze celni stwierdzają zaniżenie wartości celnej towarów i podejmują decyzję o jej korekcie w górę, stosując tzw. metody pomocnicze ustalania wartości celnej: metodę opartą na cenie towarów podobnych (analogicznych) oraz metodę rezerwową. Jednak decyzje urzędu celnego o podwyższeniu wartości celnej towaru są w większości przypadków bezpodstawne i nieuzasadnione.
Rzecz w tym, że celem działalności urzędu celnego jest w niemałym stopniu pobieranie opłat celnych, a skuteczność pracy tego organu ocenia się według ich wpływów. Dlatego funkcjonariusze celni często podejmują decyzje o podwyższeniu wartości celnej towaru, kierując się koniecznością wykonania „planu” zasilania budżetu państwa, zgodnie z którym w określonym czasie dany urząd celny musi w dowolny sposób zapewnić wpływ określonej kwoty należności celnych. Ustalając wartość celną, funkcjonariusze bezpodstawnie powołują się na to, że cena importowanego towaru musi odpowiadać cenom identycznego towaru dostarczonego na podstawie innych kontraktów między innymi dostawcami i nabywcami, a nawet towaru nie identycznego, lecz jedynie podobnego (analogicznego). Powołują się przy tym na dane zautomatyzowanego systemu analizy i zarządzania ryzykiem, w którym rejestrowana jest wartość celna identycznych i analogicznych towarów importowanych wcześniej. Ponieważ jednak zautomatyzowany system analizy i zarządzania ryzykiem z przyczyn obiektywnych nie może zawierać wszystkich informacji o specyfice produkcji danego producenta ani o różnicach w relacjach między konkretnymi dostawcami i nabywcami, jego dane nie mogą mieć pierwszeństwa przed dokumentami źródłowymi dotyczącymi towaru przedstawionymi przez zgłaszającego.
Korekta wartości celnej ma dla podmiotów zagranicznej działalności gospodarczej negatywne skutki, ponieważ prowadzi do zwiększenia kwoty należności celnych i zobowiązania z tytułu podatku od wartości dodanej.
Na tym etapie importer staje przed wyborem: - albo zapłacić wszystkie należności celne od podwyższonej wartości celnej, aby szybciej zakończyć odprawę celną towaru i uzyskać możliwość dysponowania nim (w większości przypadków przestoje na granicy przynoszą znacznie większe straty niż zapłata zawyżonych należności), a zaskarżenie korekty wartości celnej odłożyć na później; - albo nie zgodzić się z podwyższoną wartością celną, nie wnosić dodatkowych opłat i od razu zaskarżyć decyzję w sprawie ustalenia wartości celnej. W drugim przypadku jednak niemal na pewno importer nie otrzyma swojego towaru przed zakończeniem sporu z urzędem celnym.
W każdym przypadku wybór sposobu obrony zależy od konkretnych okoliczności sporu, w tym od rodzaju towaru i możliwości jego długotrwałego przestoju w składzie celnym, dostępności wystarczających środków obrotowych na zapłatę podwyższonych należności celnych oraz ryzyka zapłaty znacznych kar umownych na rzecz ostatecznego odbiorcy towaru z powodu opóźnienia dostawy wywołanego sporem z urzędem celnym.
Najskuteczniejszym środkiem ochrony w takich przypadkach jest wniesienie do sądu administracyjnego skargi o uznanie za niezgodną z prawem i uchylenie decyzji o korekcie wartości celnej, a także o uznanie za niezgodną z prawem i uchylenie karty odmowy przyjęcia zgłoszenia celnego, odprawy celnej lub przepuszczenia towarów i środków transportu przez granicę celną Ukrainy.
Wieloletnia, skuteczna praktyka adwokatów kancelarii WinnerLex w rozwiązywaniu sporów celnych pozwala nam skutecznie zaskarżać korekty wartości celnej i niezgodne z prawem decyzje organów celnych.
reprezentację w sądach wszystkich instancji;
zaskarżanie decyzji organów celnych w sprawie korekty wartości celnej towaru;
zaskarżanie kart odmowy przyjęcia zgłoszenia celnego, odprawy celnej, zwolnienia lub przepuszczenia towarów i środków transportu;
zaskarżanie decyzji, działań lub bezczynności organu celnego w sprawie klasyfikacji towaru według UKT ZED;
zaskarżanie decyzji, działań lub bezczynności w sprawie zwrotu należności celnych wpłaconych do budżetu omyłkowo lub w nadmiernej wysokości;
sporządzanie wniosków, skarg, pism i innych dokumentów prawnych w celu rozstrzygnięcia sporu celnego;
wsparcie prawne w trakcie konsultacji z urzędem celnym dotyczących ustalenia wartości celnej;
doradztwo w zakresie zaskarżania kart odmowy i korekt wartości celnej towarów.
Zgodnie z prawem ciężar udowodnienia, że zgłoszona wartość celna jest nieprawidłowa, spoczywa na organie celnym. Praktyka pokazuje jednak, że to Państwo będą musieli udowodnić, że wartość celna towaru podana w zgłoszeniu była prawidłowa. Dlatego w razie sporu z urzędem celnym o wartość celną towaru należy zebrać jak najwięcej dowodów potwierdzających prawidłowość zgłoszonej wartości celnej: kontrakt w handlu zagranicznym na dostawę towaru, fakturę (invoice), eksportowe zgłoszenie celne z kraju nadawcy, międzynarodowy list przewozowy (CMR), cennik sprzedawcy i inne dokumenty potwierdzające zgłoszoną wartość celną towaru.
Brak w fakturze odniesienia do danych kontraktu nie może być uzasadnioną podstawą do stwierdzenia przez organ celny, że faktury nie da się powiązać z dostawą towaru, jeśli takie powiązanie można ustalić na podstawie innych dokumentów przedstawionych na potwierdzenie wartości celnej towaru.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem kalkulacja kosztu własnego towaru sporządzona przez producenta jest wystarczającym i właściwym dowodem potwierdzającym zgłoszoną wartość celną towaru.
Ponieważ Kodeks celny Ukrainy nie określa konkretnego rodzaju dowodów, którymi należy potwierdzać wysokość kosztów przewozu towarów, mogą nimi być dowolne dokumenty finansowe i księgowe zawierające dane o wysokości kosztów transportu. Zgodnie z istniejącym orzecznictwem w sporach celnych nawet zaświadczenie o kosztach transportu w połączeniu z innymi dokumentami zgromadzonymi w sprawie może być dopuszczalnym dowodem kosztów przewozu towarów.
W przypadku odmowy przyjęcia zgłoszenia celnego funkcjonariusze celni muszą wypełnić kartę odmowy przyjęcia zgłoszenia celnego według wzoru określonego przepisami. Są przy tym zobowiązani przekazać zgłaszającemu (doręczyć osobiście lub przesłać pocztą) jeden egzemplarz karty odmowy, a informację o odmowie przyjęcia elektronicznego zgłoszenia celnego – przesłać zgłaszającemu w formie komunikatu elektronicznego.
Jeśli nie zgadzają się Państwo z kartą odmowy przyjęcia zgłoszenia celnego, odprawy celnej, zwolnienia lub przepuszczenia towarów i środków transportu, można wnieść do sądu administracyjnego skargę o jej uchylenie.
Podstawowymi dokumentami potwierdzającymi wartość celną towarów są:
- deklaracja wartości celnej;
- umowa (kontrakt) w handlu zagranicznym wraz z załącznikami, jeśli występują (na przykład specyfikacja dostawy konkretnej partii towaru podlegającej odprawie celnej);
- faktura (invoice);
- jeśli towar został już opłacony – bankowe dokumenty płatnicze potwierdzające zapłatę;
- dodatkowe dokumenty płatnicze, księgowe i inne potwierdzające wartość towaru i zawierające dane niezbędne do identyfikacji przywożonego towaru (np. certyfikat jakości, cennik sprzedawcy, kalkulacja kosztu towaru);
- dokumenty transportowe (przewozowe) (CMR);
- licencja na import towaru, jeśli import podlega licencjonowaniu;
- jeśli towar był ubezpieczony – dokumenty ubezpieczeniowe oraz dokumenty zawierające informacje o koszcie ubezpieczenia.
- kopia zgłoszenia celnego kraju wysyłki.
Wartość celną towarów zgłasza zgłaszający lub upoważniona przez niego osoba podczas zgłaszania towarów, a prawidłowość ustalenia wartości celnej kontroluje organ celny w trakcie kontroli celnej i odprawy celnej.
Po przeprowadzeniu kontroli prawidłowości ustalenia wartości celnej towarów organ celny uznaje wartość zgłoszoną przez zgłaszającego albo wydaje pisemną decyzję o jej korekcie. Praktyka pokazuje, że wartość celna jest korygowana w górę, co oznacza konieczność wniesienia dodatkowych opłat przy odprawie towaru. Decyzję organu celnego o korekcie wartości celnej towaru można zaskarżyć zarówno w trybie administracyjnym do organu celnego wyższego szczebla, jak i na drodze sądowej.