






Naruszenie przepisów o ochronie konkurencji gospodarczej oraz dopuszczenie się czynów uznanych za nieuczciwą konkurencję pociąga za sobą odpowiedzialność przewidzianą ustawą, w szczególności nałożenie kary pieniężnej w zależności od rodzaju stwierdzonego naruszenia.
Karę nałożoną decyzją organu AMKU należy zapłacić w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania decyzji o jej nałożeniu. Wymóg ten ma charakter obowiązkowy. W razie jego naruszenia za każdy dzień zwłoki w zapłacie kary nalicza się odsetki karne w wysokości 1,5% kwoty kary.
W terminie pięciu dni od dnia zapłaty kary przedsiębiorca ma obowiązek przesłać organom Komitetu Antymonopolowego Ukrainy dokumenty potwierdzające jej zapłatę. W razie nieterminowej zapłaty kary i odsetek karnych organy AMKU dochodzą ich w postępowaniu sądowym. Kwota odsetek karnych nie może przekroczyć kwoty kary nałożonej odpowiednią decyzją organu Komitetu Antymonopolowego Ukrainy. Zdarzają się jednak przypadki, w których odsetki karne są równe kwocie kary. Tym samym nieterminowa zapłata może doprowadzić do podwojenia kary.
Za niewykonanie decyzji organów Komitetu Antymonopolowego Ukrainy lub ich wykonanie w niepełnym zakresie nakładane są kary w wysokości do dziesięciu procent przychodu (obrotu) przedsiębiorcy ze sprzedaży produktów (towarów, robót, usług) za ostatni rok obrotowy poprzedzający rok nałożenia kary. W przypadku uzyskania bezprawnego zysku przekraczającego dziesięć procent tego przychodu (obrotu) kara nakładana jest w wysokości nieprzekraczającej trzykrotności bezprawnie uzyskanego zysku. Wysokość bezprawnie uzyskanego zysku może zostać ustalona w drodze szacunku
Jeżeli jednak istnieją podstawy, by uznać decyzję AMKU o nałożeniu kary za nieuzasadnioną i bezprawną, należy zweryfikować i zaskarżyć zasadność naliczenia sankcji, co jest skutecznym sposobem ochrony przedsiębiorców z następujących powodów:
Decyzję Komitetu należy bezwzględnie zaskarżyć, jeżeli jest oczywiste, że organy antymonopolowe nie wyjaśniły w pełni okoliczności istotnych dla sprawy, a wyciągnięte wnioski nie znajdują potwierdzenia w dowodach. Stanowi to ustawową podstawę do uznania decyzji AMKU za nieważną. W razie wyboru drogi zaskarżenia sądowego sąd, jeśli istnieją ku temu wystarczające podstawy, może na czas rozpoznania sprawy wstrzymać wykonanie decyzji organu Komitetu Antymonopolowego Ukrainy.
Profesjonalna pomoc prawna przy zaskarżaniu bezpodstawnie nałożonych przez organy AMKU sankcji jest zatem gwarancją wyboru właściwego sposobu ochrony przed sankcją finansową i bezprawnymi decyzjami organów Komitetu Antymonopolowego Ukrainy.
Choć ustawa o ochronie konkurencji gospodarczej nakłada obowiązek gromadzenia dowodów w sprawie właśnie na organy antymonopolowe, przedsiębiorca również powinien zajmować aktywną postawę we własnej obronie i gromadzić dowody na swoją korzyść, aby zapewnić sobie później skuteczną ochronę przy zaskarżaniu decyzji AMKU.
Zgromadzenie i zabezpieczenie odpowiedniego materiału dowodowego przeciwko zarzutom AMKU może okazać się przydatne również przy ustalaniu wysokości kary – jako okoliczności łagodzące, ponieważ przy zastosowaniu okoliczności łagodzących podstawowa kwota kary jest obniżana łącznie nawet o 50 procent.
Okolicznością łagodzącą może być zaprzestanie przez stronę pozwaną działań (zaniechań) noszących znamiona naruszenia przed wydaniem odpowiedniej decyzji lub decyzji wstępnej organu Komitetu.
Za okoliczność łagodzącą uznaje się również dowody naprawienia szkody wyrządzonej naruszeniem lub usunięcia jego skutków w inny sposób przed wydaniem odpowiedniej decyzji organu Komitetu.
Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy Ukrainy „O ochronie konkurencji gospodarczej” wnioskodawca, strona pozwana i osoba trzecia mają prawo zaskarżyć decyzję organów Komitetu Antymonopolowego Ukrainy w całości lub w części do sądu gospodarczego w terminie dwóch miesięcy od dnia jej otrzymania. Termin ten nie podlega przywróceniu.
Zgodnie z Regulaminem przeprowadzania kontroli przestrzegania przepisów o ochronie konkurencji gospodarczej, zatwierdzonym zarządzeniem Komitetu Antymonopolowego Ukrainy z dnia 25.12.2001 nr 182-r, planowa kontrola w siedzibie tego samego podmiotu kontrolowanego przeprowadzana jest na polecenie Przewodniczącego Komitetu lub przewodniczącego oddziału nie częściej niż raz w roku kalendarzowym, w granicach kompetencji Komitetu (oddziału). Podstawą przeprowadzenia kontroli planowych jest harmonogram kontroli zatwierdzony przez Przewodniczącego Komitetu lub przewodniczącego oddziału.
Kontrolą nieplanowaną w siedzibie podmiotu jest kontrola nieprzewidziana w planach pracy Komitetu lub oddziału, która może być przeprowadzona bez uprzedniego pisemnego zawiadomienia. Kontrolę nieplanowaną przeprowadzają, na podstawie polecenia Przewodniczącego Komitetu, przewodniczącego oddziału lub zarządzenia organu Komitetu właściwego według siedziby podmiotu kontrolowanego lub jego wyodrębnionej jednostki organizacyjnej, upoważnieni pracownicy Komitetu lub oddziału w ramach swoich kompetencji, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z okoliczności przewidzianych w pkt 8 Regulaminu przeprowadzania kontroli przestrzegania przepisów o ochronie konkurencji gospodarczej.
Zgodnie z pkt 31 Regulaminu przeprowadzania kontroli przestrzegania przepisów o ochronie konkurencji gospodarczej do przeprowadzenia kontroli wymagane są następujące dokumenty: polecenie (zarządzenie) przeprowadzenia kontroli i powołania Komisji; plan kontroli; upoważnienie Przewodniczącego Komitetu, pełnomocnika państwowego Komitetu lub przewodniczącego oddziału do wykonywania odpowiednich uprawnień w zakresie przeprowadzenia kontroli.
Art. 48 ust. 1 ustawy Ukrainy „O ochronie konkurencji gospodarczej” stanowi, że po rozpatrzeniu spraw o naruszenie przepisów o ochronie konkurencji gospodarczej organy Komitetu Antymonopolowego Ukrainy wydają decyzje, w tym o zaprzestaniu naruszenia tych przepisów. Jednocześnie ani ten artykuł, ani inne przepisy ustawy nie przyznają organom AMKU uprawnienia do wydawania przedsiębiorcy wskazówek (zobowiązań) co do sposobu usunięcia popełnionych naruszeń. Przedsiębiorca zobowiązany do zaprzestania naruszenia przepisów o ochronie konkurencji gospodarczej sam określa drogę (sposoby) takiego zaprzestania zgodnie z prawem.
Wydanie decyzji AMKU w taki sposób stanowi podstawę do jej zaskarżenia i uznania za nieważną.